• Smanjuje želju za slatkišima (više informacija na linku)
• Uspješno liječi dijabetes tipa-2 (više informacija na linku)
• Dovodi do gubitka tjelesne težine (više informacija na linku)
• Smanjuje nivo “lošeg” LDL holesterola i triglicerida (više informacija na linku).
• Smanjuje krvni pritisak (više informacija na linku)
• Ima visok antioksidativni potencijal (više informacija na linku)
• Ima antibiotsko, protivpalno, antivirusno, gastroprotektivno, hepatoprotektivno i antikancerogeno dejstvo (više informacija na linku)
• Ispoljava širok spektar terapeutskih efekata kao efikasan prirodni lijek za artritis, anemiju, osteoporozu, hiperholesterolemiju, kardiopatiju, astmu, zatvor, mikrobne infekcije, probavne smetnje, homeostazu šećera u krvi, regeneraciju pankreasa (više informacija na linku)
• Zbog navedenih svojstava Gymnema sylvestre spade u grupu biljaka sa najsnažnijim antidijabetičkim svojstvima, efikasnu za kontrolu gojaznosti i drugih metaboličkih poremećaja (više informacija na linku).

Smatrate da je ovaj članak koristan i želite da naručite svoje pakovanje ovog suplementa? Kliknite OVDJE i kontaktirajte nas!

Članak IMATE LI PROBLEM SA TJELESNOM TEŽINOM, DIJABETESOM, HOLESTEROLOM ILI VISOKIM PRITISKOM? (FOTO) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.

Međutim, kada je riječ o bioraspoloživosti glutationa, tu stvari stoje drugačije. Trenutno su na tržištu dostupne 3 oralne forme glutationa:

• Obični glutation
• L-glutation
• S-acetil L-glutation

Obični glutation ima najmanji stepen bioraspoloživosti zbog negativnog djelovanja želučane kiseline. Stepen razgradnje ove forme glutationa u želucu veoma je visok tako da su čak i doze od 1200 mg neučinkovite.

Liposomalni glutation (L-glutation) je glutation zaštićen liposomom. Liposom je zaštitni omotač sastavljen od vodene jezgre i fosfolipida. Unutrašnjost liposoma je ispunjena glutationom. Zahvaljujući zaštiti liposomalnog omotača, ova forma glutationa ima povećan nivo apsorpcije odnosno smanjen stepen razgradnje u gastrointestinalnom traktu. Liposome želudac i crijeva lako apsorbuju, apsorbojući tako i glutation koji u ovom slučaju koristi liposom kao nosač. Kada liposomi dođu do tankog crijeva, oni se apsorbuju direktno u krvotok. U slučajevima kada glutation (kao i ostali suplementi) nije u liposomalnoj formi, enzimi u ustima i želucu, digestivni enzimi, žučne soli i crijevna flora u velikoj mjeri vrše njegovu razgradnju prije apsorpcije i tako smanjuju njegovu bioraspoloživost.

Za razliku od običnog i liposomalnog glutationa, S-acetil L-glutation je acetilirana forma liposomalnog glutationa. To znači da je u molekuli glutationa acetilna grupa (COCH3) vezana za atom sumpora cisteina. Zbog toga je ovaj oblik glutationa još stabilniji u probavnom traktu i bolje se apsorbuje od bilo koje druge forme. Naime, acetilna grupa dodatno štiti glutation od razgradnje u gastrointestinalnom traktu, te se uklanja nakon apsorpcije u ćeliju, ostavljajući glutation u potpunosti neoštećenim. Ova oralna forma glutationa po snazi djelovanja, ekvivalentna je kliničkoj intravenoznoj formi.

Smatrate da je ovaj članak koristan i želite da naručite S-acetil L-glutation? Kliknite OVDJE i kontaktirajte nas!

Članak ŠTA JE S-ACETIL L-GLUTATION? (FOTO!) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.

• Melatonin. Melatonin je hormon koji luči epifiza (najvažnija žljezda u endokrinom sistemu). Njegova osnovna funkcija je regulisanje proizvodnje enzima telomeraze. O uticaju melatonina na produžavanje teolomera postoji veliki broj studija (više informacija možete pronaći na linku). Utvrđeno je da melatonin indukuje kvantitativno povećanje ćelijskih komponenti telomeraze u mitohodrijskom metabolizmu. Utiče na makrofage, pneumoniju i uopšte zdravlje pluća (više informacija na linku). Takođe, utvrđeno je da melatonin usporava starenje, blagotvorno utiče na povrede, aterosklerozu i regulaciju funkcija telomera (više informacija na linku). Posebno je značajan uticaj melatonina na usporavanje procesa starenja. Starenje je posledica oksidacije to jeste ćelijske upotrebe kiseonika. Budući da mitohondrija uz pomoć kiseonika oksidira glikogen iz citoplazme i tako proizvodi energiju u glikogenom režimu rada, kao posledica proizvodnje energije nastaju slobodni radikali čija akumulacija izaziva starenje i bolesti povezane sa starenjem (više informacija na linku). Takođe o melatoninu kao uspješnoj anti-aging terapiji i terapiji za kardiovaskularne i neurodegenerativne bolesti postoji veliki broj studija (više informacija možete pronaći na linku).
• Triptofan. Triptofan je esencijalna aminokiselina. Pored izgradnje proteina, triptofan ima i ključnu ulogu u funkcionisanju neuroendokrinog sistema to jeste u izgradnji serotonina (neurotransmitera), melatonina (neuro hormona) i niacina (vitamina B3). Više informacija na linku.
• GABA. Gama-aminobuterna kiselina je osnovni neurotransmiter u centralnom nervnom sistemu koji igra ključnu ulogu u regulaciji aktivnosti mozga. Njena osnovna funkcija je stimulisanje rada hipofize od koje zavise svi endokrini procesi u organizmu. Djeluje tako što smanjuje aktivnost neurona vezivanjem za istoimene receptore izazivajući niz poželjnih reakcija. Više informacija na linku.

Svidio Vam se ovaj članak i želite da saznate nešto više o korištenju suplemenata, detoksikaciji organizma ili pravilnoj ishrani? Kliknite OVDJE i naručite Vama prilagođen plan ishrane, program detoksikacije ili zakažite konsultacije!

Članak IMATE PROBLEM SA NESANICOM? TRI SUPLEMENTA KOJA VAM MOGU POMOĆI! (FOTO) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.

• Peptid pod nazivom IGF-1 LR3 (insulin like growth factor 1 long arginine 3) predstavlja modifikovanu verziju sintetičkog insulinu sličnog faktora rasta 1 (IGF1). Sintetički IGF-1 LR3 razlikuje se od prirodnog IGF-1 po tome što posjeduje arginin umjesto glutaminske kiseline na trećoj poziciji u svojoj aminokiselinskoj sekvenci (arginin 3) a također ima dodatnih 13 aminokiselina (ukupno 83 aminokiseline u odnosu na 70 aminokiselina IGF-1). Posljedice ovih modifikacija su da IGF-1 LR3 zadržava farmakološku aktivnost IGF-1 kao agonista IGF-1 receptora, ima vrlo nizak afinitet za proteine ​​koji vežu faktor rasta koji su slični insulinu te ima i poboljšanu metaboličku stabilnost. Kao rezultat toga, otprilike je tri puta jači od IGF-1 te ima značajno duži poluživot od oko 20-30 sati (u odnosu na poluživot IGF-1 od oko 12-15 sati). Više informacija o ovome peptidu možete pronaći ovdje.
• Peptid pod nazivom GHRP (Growth hormone releasing peptide), predstavlja novu hemijsku klasu stimulansa hormona rasta koji djeluje na hipotalamus i hipofizu. Osnovna funkcija mu je stimulisanje prirodnog lučenja hormona rasta. Ovaj peptid povećava apetit, nivo energije, snagu, čistu mišićnu masu, poboljšava kvalitet sna, skraćuje vrijeme oporavka. Više informacija o ovome peptidu možete naći ovdje.
• Pentapeptid pod nazivom Ipamorelin, kao i GHRP oslobađa hormone rasta ali bez povećanja nivoa kortizola. Pored povećanja čiste mišićne mase i poboljšanja oporavka, ovaj peptid smanjuje tjelesnu masnoću i usporava proces starenja. Više informacija o ovome peptidu možete pronaći  ovdje
• Peptid pod nazivom Heksarelin (HEX), pored povećanja gustine mišića pomaže i u povećanju gustine kostiju smanjujući rizik od osteoporoze. Međutim, u značajnoj mjeri povećava kortizol i prolaktin. Više informacija o ovome peptidu možete pronaći  ovdje.
• Peptid pod nazivom CJC 1295 stimuliše povećanje lučenja hormona rasta, ali bez stimulacije apetita i povećanja kortizola, acetilholina, prolaktina i aldosterona. Utvrđeno je da se ovaj peptid vrlo dobro podnosi i da je savršen u kombinaciji s Ipamorelinom. Povećava lučenje hormona rasta i nivoa IGF-1 bez povećanja prolaktina. Povećava sintezu proteina, čistu mišićnu masu, visinu, čvrstoću kostiju, funkciju imunog sistema, kognitivne funkcije, pamćenje, sintezu kolagena, gubitak masnoće, popravak i regeneraciju ćelija te periode spavanja u kome su prisutni spori moždani talasi. Takođe, poboljšava osjetljivost na insulin, sintezu kolagena, elastičnost kože, kvalitet kose i noktiju. Više informacija o ovome peptidu možete pronaći ovdje.
• Peptid pod nazivom CJC-1295 DAC, predstavlja dugodjelujući peptid koji povećava lučenje hormona rasta i IGF-I u vrlo velikim količinama (stimuliše adenohipofizu da oslobađa više hormona rasta). Studije su pokazale da CJC – 1295 stimuliše lučenje HGH i IGF-1 bez povećanja prolaktina, što dovodi do intenzivnog gubitka masti i povećava sintezu proteina. Cilj peptida bio je liječenje naslaga visceralne masti kod gojaznih pacijenata sa AIDS-om, jer se pretpostavlja da povećani nivoi egzogenog HGH povećavaju lipolizu (gubitak masti). Klinička istraživanja provedena od sredine 2000 bila su supješna. Više informacija o ovome peptidu možete pronaći ovdje.
• Peptid pod nazivom MOTS-C, predstavlja mitohondrijski peptid koji se sastoji od 16 aminokiselina. Prenosi se u u jezgro ćelije tokom metaboličkog stresa i usmjerava ekspresiju nuklearnih gena kako bi obezbjedio ćelijsku ravnotežu. Poboljšava metabolizam glukoze u skeletnim mišićima, što ukazuje na njegove prednosti kod bolesti kao što su dijabetes, gojaznost i starenje Poboljšava beta-oksidaciju lipida, termogenezu, osjetljivosti na inzulin te proizvodnju energije. Više informacija o ovome peptidu možete pronaći ovdje.
• Peptid pod nazivom Tesamorelin, predstavlja sintetički peptid koji se koristi u liječenju visceralne adipoznosti kod pacijenata zaraženih virusom humane imunodeficijencije (HIV). Tesamorelin se daje supkutano i ima velike efekte na metabolizam glukoze i lipida. Ovaj lijek se koristi za smanjenje viška masnoće u predjelu stomaka (abdomena) kod osoba sa HIV infekcijom koje imaju promjene u načinu raspodjele tjelesne masti. Neki lijekovi protiv HIV-a mogu uzrokovati ovu nuspojavu (povećana masnoća u gornjem dijelu leđa i stomaka, smanjena masnoća u rukama i nogama). Najšešće se zloupotrebljava u svrhu gubitka težine. Više informacija o ovome peptidu možete pronaći ovdje.
• Peptid pod nazivom AOD9604, predstavlja oralno aktivan, lipolitički peptidni fragment ljudskog hormona rasta Čija je osnovna funkcija poboljšanje metabolizma masti. Sastoji se od HGH ostataka sa tirozinom..Zadržava lipolitička svojstva ljudskog hormona rasta bez stimulacije proizvodnje IGF-1. Djeluje tako što pojačava lipolizu regulacijom beta-3 adrenergičkih receptora. Ovaj peptid smanjuje prirast težine, povećanjem lipolize bez povećanja neželjene osjetljivosti na insulin. U kliničkom testiranju u periodu od 12 sedmica, subjekti koji su primali AOD9604 izgubili su u prosjeku 1,8 kg više od onih koji su primali placebo. Razvoj AOD9604 je zaustavljen nakon beznačajne efikasnosti u kasnijem ispitivanju od 24 sedmice. Više informacija o ovome peptidu možete pronaći ovdje.
• Peptid pod nazivom Modifikovani GRF (1-29), predstavlja peptidni lanac od 29 aminokiselina i najkraći potpuno funkcionalni faktor oslobađanja hormona rasta poznat i kao sermorelin. Više informacija o ovome peptidu možete pronaći ovdje.
• Peptid pod nazivom EGF (epidermalni faktor rasta) je polipeptid od 53 aminokiseline koji reguliše ćelijsku rast. Otkriven je 1962 godine kao factor rasta nerava (NGF). Ubrzo je otkriveno da igra značajnu ulogu u razvoju različitih tipova ćelija, posebno epitelnih ćelija. Nakon toga studije su se proširile na širok spektar istraživanja koja se tiču ​​biološke uloge EGF u razvoju i bolestima kod ljudi. Ovaj peptid se uglavnom koristi za usporavanje starenja kože. Više informacija o ovome peptidu možete pronaći ovdje

Smatrate da je ovaj članak koristan i želite saznati više? Kliknite OVDJE i zakažite konsultacije, naručite Vama prilagođen plan ishrane ili onlajn mentorstvo!

Članak ŠTA SU PEPTIDI I ČEMU SLUŽE? (FOTO) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.

Neka istraživanja pokazuju (više informacija možete pronaći ovdje) da suplementacija visokim dozama D3 vitamina (5000-7000 ij) u trajanju od 12 sedmica povećava nivo IGF-1 kod odraslih. IGF-1 se može pronaći u kolostrumu (mlijeku koje proizvode ljudi i sisari nekoliko dana nakon porođaja).

Za potrebe proizvodnje suplemenata, IGF-1 se može izolovati iz somota (baršuna) jelenjeg roga (više informacija možete pronaći ovdje). Rogovi jelena su jedini dijelovi tijela kod sisara sposobni za regeneraciju. Takođe, oni su jedan od najbrže rastućih dijelova tijela bilo koje životinje. Baršun od jelenjih rogova prepun je faktora rasta, vrlo je složenog hemijskog sastava (40 spojeva i 400 aktivnih sastojaka) i klasifikuje se kao adaptogen.

IGF-1- se može pronaći i u sintetičkoj formi.

Peptid pod nazivom IGF-1 LR3 (insulin like growth factor 1 long arginine 3) predstavlja modifikovanu verziju sintetičkog insulinu sličnog faktora rasta 1 (IGF1). Sintetički IGF-1 LR3 razlikuje se od prirodnog IGF-1 po tome što posjeduje arginin umjesto glutaminske kiseline na trećoj poziciji u svojoj aminokiselinskoj sekvenci (arginin 3) a također ima dodatnih 13 aminokiselina (ukupno 83 aminokiseline u odnosu na 70 aminokiselina IGF-1). Posljedice ovih modifikacija su da IGF-1 LR3 zadržava farmakološku aktivnost IGF-1 kao agonista IGF-1 receptora, ima vrlo nizak afinitet za proteine ​​koji vežu faktor rasta koji su slični insulinu te ima i poboljšanu metaboličku stabilnost. Kao rezultat toga, otprilike je tri puta jači od IGF-1 te ima značajno duži poluživot od oko 20-30 sati (u odnosu na poluživot IGF-1 od oko 12-15 sati). Više informacija možete pronaći ovdje.

Smatrate da je ovaj članak koristan i želite da saznate nešto više o treningu, ishrani i suplementaciji? Kliknite OVDJE i naručite svoj plan ishrane, treninga ili onlajn mentorstvo!

Članak IGF-1 I IGF1 LR3. KAKO SUPLEMENTIRATI HORMON RASTA? (FOTO) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.

Većina ćelija prolazi kroz ograničen broj ćelijskih dioba (50) prije nego što uđe u stanje koje se zove starenje. Međutim, postoji nekoliko načina koje mogu pomoći ćelijama da zaobiđu starenje bar u ograničenom vremenskom periodu.

• Reaktivacija telomeraze potrebne za održavanje telomernih krajeva.
• Regulacija p53 i Rb potrebnih za usmjeravanje starenja kao odgovora na oštećenje DNK.
• Aktivacija IGF1 faktora rasta sličnom insulinu, koji može produžiti životni vijek i proliferaciju ćelija. 

Reaktivacija telomeraze

Telomeri su krajevi odnosno završeci hromozoma. Njihova funkcija je sprečavanje razgradnje hromozoma, obezbjeđivanje pravilne replikacije hromozoma te zaštita integriteta hromozoma a time i stabilnosti genoma. Prilikom ćelijske diobe dolazi do skraćenja telomera to jeste do starenja ćelija a ujedno i organizma. Nakon 50 ćelijkih dioba (Hejflikova granica), usljed skraćenja telomera, somatske ćelije kod kojih su blokirani receptori za enzim telomerazu a koja ima funkciju obnavljanja telomera, gube sposobnost diobe, jer bi dalja dioba ćelije vodila do oštećivanja genoma. Somatske ćelije (za razliku od polnih i kancerogenih) nemaju aktivan enzim telomerazu. Čim se telomeri skrate ispod određene dužine koja im narušava strukturu, dotadašnja uloga telomera prestaje. Ćelijski mehanizmi popravke DNK prepoznaje ih kao oštećenje DNK te trajno sprečava dalju ćelijsku diobu. Kada telomere nestanu, ćelija se zamrzne u određenoj fazi ćelijkog ciklusa ili započne program apoptoze. Ove ćelije bivaju ili odmah uklonjene putem apoptoze (programirane smrti ćelija u kojoj ključnu funkciju ima glutation) ili opstaju određeno vrijeme kao stare ćelije (nedijeleće ćelije sa izmijenjenim biohemijskim svojstvima). Nakon toga ove ćelije a to znači i organizam odumire. Ključan mehanizam za sprečavanje skraćivanja telomera a time i za usporavanje procesa starenja, jeste reaktivacija enzima telomeraze. Reaktivaciju enzima telomeraze u somatskim ćelijama moguće je izvršiti  korijenom biljke Kozinac (lat. Astragalus membranaceus).

Regulacija p53 i Rb

P53 ili p53 je tumorski protein. Poznat je i pod nazivom tumorski antigen. Ovaj protein sprečava stvaranje karcinoma zbog čega funkcioniše kao supresor tumora. Često se naziva i “čuvar genoma” zbog svoje uloge u sprečavanja mutacije genoma. Ovaj protein (p53) kontroliše ispravnost genetskih programa organizma, učestvuje u razvoju odgovora na stres, pokreće popravku DNK, zaustavlja ćelijski ciklus i utiče na proces starenja ćelija kroz iniciranje apoptoze i zaustavljanje popravke i regeneracije ćelija. Protein p53 igra ulogu u regulaciji ćelijskog ciklusa, apoptoze i genomske stabilnosti pomoću nekoliko mehanizama:

• Može aktivirati proteine ​​za popravku DNK kada je DNK pretrpila oštećenje. Stoga, može biti važan faktor u starenju.
• Može zaustaviti rast ćelije zadržavanjem ćelijskog ciklusa na određenoj tački za prepoznavanje oštećenja DNK. Ako zadrži ćeliju ovdje dovoljno dugo, proteini za popravak DNK će imati vremena da poprave oštećenje i ćeliji će biti dozvoljeno da nastavi ćelijski ciklus.
• Može pokrenuti apoptozu (tj. programiranu ćelijsku smrt) ako se pokaže da je oštećenje DNK nepopravljivo.
• Od suštinskog je značaja za odgovor na starenje ćelije izazvano skraćivanjem telomera.  

Poznato je da unos flavonoida inhibira napredovanje raka i pomaže popravku DNK putem mehanizama posredovanih p53 u ljudskim ćelijama putem njihovih antioksidativnih aktivnosti (Role of Dietary Antioxidants in p53-Mediated Cancer Chemoprevention and Tumor Suppression dostupno na: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8257365/). Flavanoidi (poznati i kao vitamin P) predstavljaju grupu fitonutrijenata (biljnih jedinjenja) koja imaju izrazitu antioksidativnu moć i ključnu ulogu u detoksikaciji organizma te sprečavanju DNK mutacija. Pored izraženih antioksidativnih sposobnosti, sprečavaju gojenje, dijabetes, kardiovaskularne bolesti, značajni su za pravilno funkcionisanje CNS-a, za prevenciju kancera. Potreban dnevni unos flavanoida iznosi oko 600 mg. Najviše su prisutni u borovnicama (porcija od 100 grama sadrži oko 164 mg).

Aktivacija faktora rasta

IGF1 (faktor rasta 1) posreduje u efektima hormona rasta. IGF1 proizvodi jetra kao odgovor na stimulaciju somatotropinskih receptora. U perifernim tkivima, IGF-1 pruža sve fiziološke efekte hormona rasta. Osnovna funkcija hormona rasta jeste hiperplazija (izgradnja novih ćelija) odnosno regeneracija postojećih ćelija. Međutim, kako ćelije stare, njihova sposobnost da odgovore na određene vanjske podražaje se smanjuje. Efekat faktora rasta, hormona rasta i drugih stimulativnih sredstava na stare ćelije je mnogo manji nego na mlade ćelije sposobne za aktivnu diobu. S druge strane, na stare ćelije jače djeluju toksini, antibiotici, zračenje i toplotni šok. Bolesti povezane sa starošću mogu se razvrstati u dvije kategorije. Prvu grupu čine bolesti povezane sa gubitkom funkcije – uglavnom degenerativne bolesti (npr. Alchajmerova bolest, Parkinsonova bolest, sarkopenija, makularna degeneracija itd.). Drugu grupu čine bolesti povezane sa povećanom funkcijom (adenom prostate, ateroskleroza i dr.). Najpoznatiji i najsmrtonosniji od njih je rak. Kao ključni faktori rizika za nastanak malignog tumora navode se uticaji genetskih faktora i okoline, ali najznačajniji faktor je faktor odraslog doba. Vjerovatnost nastanka tumora nakon navršene 50 godine života raste eksponencijalno, zbog činjenice da se s godinama DNK mutacije akumuliraju, što doprinosi onkogenezi. U tom kontekstu najefikasniji oblik prevencije bolesti zapravo predstavlja aktivacija povećanog lučenja prirodnog hormona rasta (npr. autofagijom) ili tretman hormonom rasta (Hormone replacement therapy).

Smatrate da je ovaj članak koristan i želite da saznate nešto više o treningu, ishrani i suplementaciji? Kliknite OVDJE i naručite svoj plan ishrane, treninga ili onlajn mentorstvo!

Članak 3 NAČINA DA USPORITE STARENJE! (FOTO) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.

• Genetske teorije starenja: teorija greške, teorija somatske mutacije, teorija programiranog starenja.
• Fiziološke teorije starenja: teorija slobodnih radikala, teorija unakrsne povezanosti, teorija nakupljanja otpadnih materija.
• Imunološka teorija starenja: neuroendokrinološka teorija starenja.

Uprkos postojanju različitih teorija starenja, ono oko čega se sve ove teorije slažu, jesu biomarkeri starenja. Neki od najvažnijih biomarkera starenja su:

• Tolerancija na glukozu i iskoristivost glukoze. Što je insulinska osjetljivost veća, biološka starost organizma je manja. Insulinska osjetljivost dugoročno se može povećati restrikcijom ugljikohidrata u ishrani (što je unos ugljikohidrata manji, insulinska osjetljivost je veća).
• Promjena gustine kostiju. Što je gustina kostiju manja, veća je biološka starost organizma. Dominantan uzrok smanjenja gustine kostiju je deficit kalcijuma. Ovaj deficit uglavnom ima dva uzroka: povećan gubitak kalcijuma usljed povećane kiselosti organizma te neodgovarajuća suplementacija kalcijumom (anorgansku formu kalcijuma tijelo ne može apsorbovati).
• Procenat tjelesnih masti. Što je postotak tjelesne masnoće (bf) niži, biološka starost organizma je manja. Smanjenje potkožnog i viscelarnog masnog tkiva doprinosi smanjenju biološke starosti organizma na nekoliko načina (smanjuje opterećenje kardiovaskularnog sistema, smanjuje kiselost tkiva, smanjuje upalne procese masnih ćelija).
• Kalorijski deficit. Što je kalorijski unos manji, manja je biološka starost organizma (sagorijevanje patološkog anaerobnog tkiva je veće, lučenje hormona rasta je veće, aktivnost imunološkog sistema je veća).
• Poremećaji u radu jetre. Što je jetra zdravija, biološka strost organizma je manja. Oko 90% najzastupljenijih bolesti današnjice svoj korijen imaju u dehidriranoj i zamašćenoj jetri.
• Elastičnost kože. Elastičnost kože pokazuje sposobnost organizma da sintetizuje kolagen. Ukoliko je sinteza kolagena mala, biološka starost organizma je veća (veća je krtost krvnih sudova).
• Tjelesna težina. Što je tjelesna težina veća, biološka starost organizma je veća. Velika tjelesna težina optrećuje kardiovaskularni sistem, smanjuje stepen prokrvljenosti tkiva te smanjuje nivo zasićenosti tkiva kiseonikom.

Smatrate da je ovaj članak koristan i želite da saznate nešto više o treningu, ishrani i suplementaciji? Kliknite OVDJE i naručite svoj plan ishrane, treninga ili onlajn mentorstvo!

Članak BIOMARKERI STARENJA (FOTO) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.

Ako smatrate da je ovaj članak koristan i ako želite da saznate nešto više o adaptogenim biljkama, detoksikaciji organizma i pravilnoj ishrani, kliknite OVDJE i zakažite konsultacije ili naručite lično prilagođen plan ishrane i protokol detoksikacije!

Članak 5 ČINJENICA O DESTILOVANOJ VODI KOJE NISTE ZNALI (FOTO) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.

Krenimo redom.

Vanćelijki prostor (ekstracelularnu sredinu) karakteriše visoka koncentracija natrijuma, hlora, kalcijuma, glukoze, bikarbonata. Unutarćelijski prostor (intracelularnu sredinu) karakteriše visoka koncentracija kalijuma, fosfata, magnezijuma i aminokiselina. Ova razlika je od suštinskog značaja za funkcionisanje ćelije. Transport molekula kroz ćelijsku membranu (iz vanćelijskog u unutarćelijski prostor) može biti pasivan i aktivan. Paisvan transport (prosta difuzija, olakšana difuzija i osmoza) vrši se bez utroška energije i spontano. Aktivan transport podrazumjeva da se kretanje molekula kroz ćelijsku membranu vrši uz utrošak energije. Ovo naročito važi za kalijum i natrijum, odnosno posredno za ulazak vode u unutarćelijski prostor.

Ukoliko se voda zadržava u vanćelijskom prostoru (izvan ćelije), onda govorimo o neželjenoj (vanćelijskoj) retenciji vode i dehidraciji. Ukoliko se voda zadržava u unutarćelijskom prostoru (u ćeliji), onda govorimo o poželjnoj retenciji vode. Vanćelijka retencija vode znači da voda nije iskorištena, da je ćelija dehidrirana te da je posledica zaliven, mlohav nadut i mekan izgled tijela, jer mišići nisu vidljivi usled zadržavanja vode u prostoru između mišića i kože. Unutarćelijska retencija vode znači da je ćelija pravilno hidrirana a da je posledica oštar, tvrd i pun izgled tijela sa jasno vidljivim separacijama, jer voda u mišiću jasno ističe pun potencijal mišića. Zbog toga na primjer, visok estrogen, visoka količina kuhinjske soli, kreatin te ishrana bogata ugljikohidratima, nužno izazivaju vanćelijku retenciju vode i loš fizički izgled. Na drugoj strani, oralni anabolici kao što su Anavar i Vinstrol suštinski imaju prostu biohemijsku funkciju i to da smanje vanćelijsku a povećaju unutarćelijsku retenciju vode. Istu funkciju, samo manjeg intenziteta i efikasnosti, imaju elektroliti.

Primarni elektroliti su kalcijum, natrijum, kalijum i magnezijum. Njihova osnovna funkcija je omogućavanje komunikacije vanćelijskog i unutarćelijskog prostora kroz ćelijsku membranu. Elektroliti omogućavaju hidrataciju ćelije, osmozu, regulaciju kiselosti krvi (njene ph vrijednosti) te funkciju mišićnog i nervnog sistema. Bilo kakav poremećaj u balansu elektrolita nužno i neposredno vodi ka ozbiljnim hormonalnim, kardiovaskularnim i neurološkim komplikacijama.

Zbog toga je suprotno postojećim ubjeđenjima te svakodnevnoj građanskoj ali i sportskoj praksi, suplementacija mikronutrijentima, fiziološki posmatrano, primarnija od suplementacije makronutrijentima. Jer minimum potrebnih aminokiselina ipak se može unijeti hranom. Međutim, minimum potrebnih minerala nije.

Kako napraviti elektrolite?

U čašu vode, razmutite kesicu magnezijuma u prahu, stavite 1g kalijumove soli, 1g himelajske soli te 1g kalcijuma. Pijte 2-3 puta dnevno. Uz ove tri doze elektrolita u toku dana rasporedite ravnomjerno ostalu suplementaciju mikronutrijentima: 50mg cinka, 100µg selena, 3g vitamina C, 3000 ij vitamina D3 te kompleks vitamina B.

Sviđa Vam se ovaj članak i želite da saznate nešto više o ishrani i treningu? Kliknite OVDJE i naručite lično prilagođen plan ishrane i treninga!

Članak HIDRATACIJA ILI MINERALIZACIJA ORGANIZMA? ŠTA NAM JE POTREBNO? (FOTO) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.

• Magnezijum citrat. Organska magnezijumova so vezana za limunsku kiselinu. Koristi se kao laksativ.
• Magnezijum oksid. Neorganska magnezijumova so vezana za kiseonik. Najkomercijalnija forma sa najlošijom bioraspoloživošću. Koristi se za ublažavanje probavnih smetnji. Lako izaziva dijareju.
• Magnezijum hlorid. Neorganska magnezijumova so vezana za hlor koji se dobro vezuje sa drugim elementima (npr. natrijum). Koristi se za spoljašnju upotrebu (kao losion za opuštanje mišića).
• Magnezijum laktat. Magnezijumova so vezana za mliječnu kiselinu. Dobar za trudnice.
• Magnezijum malat. Organska magnezijumova so vezana za jabučnu (maličnu) kiselinu. Dobar protiv hroničnog umora, jer se kao kao supstrat uključuje u ćelijski energetski ciklus i poboljšava proizvodnju ATP-a.
• Magnezijum taurat. Organska magnezijumova so vezana za aminokiselinu taurin (značajnu za sintezu žuči i regulaciju GABA neurotransmitera). Dobar za osobe sa kardiovaskularnim tegobama. Kombinacija magnezijuma i taurina stabilizuje ćelijske membrane i neuromišićne impulse, snižava krvni pritisak, poboljšava kontrakcije srčanog mišića i deluje protiv zgrušavanja krvi i stvaranja tromboze.
• Magnezijum sulfat. Magnezijumova so vezana za kiseonik i sumpor. Poznata i kao gorka so, epsomit, epsomska so. Uglavnom se koristi lokalno (u kupkama) rjeđe oralno. Koristi se i intravenozno u kliničkim uslovima. Lako dovodi do predoziranje. Opušta mišiće, smanjuje bol, snižava krvni pritisak.
• Magnezijum glicinat. Organska magnezijumova so vezana za aminokiselinu glicin (značajna za sintezu proteina i kao neurotransmiter). Dobro se apsorbuje i uspješno smanjuje mišićnu napetost.
• Magnezijum orotat. Magnezijumova so vezan za orotnu kiselinu (značajna za transport minerala u unutarćelijski prostor i sintezu enzima koji neutrališu slobodne radikale).
• Magnezijum treonat. Organska magnezijumova so vezana za L-treonsku kiselinu (šećerna kiselina koja povećava količinu vitamina C koji preuzimaju ćelije imunog sistema). Prolazi krvno-moždanu barijeru i utiče na moždane funkcije.
• Magnezijum karbonat. Neorganska magnezijumova so vezana za ugljik. Niska bioaspoloživost. Koristi se protiv digestivnih smetnji. Pomaže u sprečavanju nastanka migrena, kontroliše nivo fosfata u tijelu kod osoba koje su na tretmanu dijalize.
• Magnezijum glukonat. Organska magnezijumova so vezana za glukonsku kiselinu (oksidiranu glukozu) značajnu za proizvodnju energije, održavanje ravnoteže bazno-kiselo, antioksidaciju i detoksikaciju.

Međutim, uprkos velikom broju dostupnih formi, sa magnezijumom postoji nekoliko problema.

Prvo, preporuke za svakodnevni unos magnezijuma su poddozirane i neunčikovite i kreću se od 400 do 420 mg za muškarce te od 310 do 360 mg za žene na dnevnoj bazi. Ove doze su isuviše male čak i za fizički neaktivnu populaciju, dok za fizički aktivne osobe ove količine nemaju nikakav efekat.

Drugo, da bi uopšte došlo do bilo kakve apsorpcije magnezijuma, potrebno je da su u organizmu već prisutne visoke količine vitamina D3. Naravno, i sa unosom ovog vitamina postoji problem deficita, jer doze manje od 5000 ij vitamina D3 dnevno nemaju nikakav učinak. A preporučene dnevne doze vitamina D3 su od 400 do 800 ij. U tom smislu, čak i da je suplementacija magnezijumom sasvim uredna, zbog deficita vitamina D3, do apsorpcije unešenog magnezijuma prosto neće doći.

Treće, kalcijum, gvožđe i cink ometaju apsorpciju magnezijuma, što znači da uspješna suplementacija magnezijumom, podrazumijeva da suplementacija cinkom, gvožđem i kalcijumom mora izostati, što je opet apsolutno neprihvatljivo (naročito za suplementaciju cinkom čiji je optimalni dnevni unos oko 50 mg).

Četvrto, koncentracija čistog magnezijuma te njegova apsorpcija odnosno bioraspoloživost je izuzetno mala bez obzira o kojoj formi se radi (anorganskoj – oksid, hlorid, karbonat i sulfat ili organskoj – citrat, glicinat, glukonat, malat i treonat). Uzmimo na primjer dvije najpristupačnije forme: magnezijum oksid (neorganski) te magnezijum citrat (organski).

• Magnezijum oksid. Sadrži oko 60% magnezijuma. Bioraspoloživost je oko 4%. Da bi došlo do apsorpcije preporučene dnevne doze od 400mg, koja je premala da bi bila učinkovita, na dnevnoj bazi je potrebno unijeti 17g magnezijum oksida u kome se nalazi 10g čistog magnezijuma od čega će se apsorbovati 400 mg. Drugim riječima, dnevno je potrebno unijeti 25 kesica magnezijum oksida od po 400mg, jer je stepen apsorpcije svega 16mg po kesici.
• Magnezijum citrat. Sadrži oko 16% magnezijuma a stepen apsorpcije mu je oko 30%. Da bi došlo do apsorpcije preporučene dnevne doze od 400mg, na dnevnoj bazi je potrebno unijeti 8g magnezijum citrata u kome se nalazi 1,3g čistog magnezijuma. Drugim rječima, dnevno je potrebno unijeti 20 kesica magnezijum citrate od po 400mg, jer je stepen apsorpcije svega 19 mg po kesici.

Sviđa Vam se ovaj članak i želite da saznate nešto više o ishrani i treningu? Kliknite OVDJE i naručite lično prilagođen plan ishrane i treninga!

Članak MIT O MAGNEZIJUMU (FOTO) se pojavljuje prvo na Nemanja Đukić - Lični trener.